Ooit begonnen als correspondent in Indonesië zag ik voor het eerst de ongerepte 'peatlands' in Kalimantan, en ervoer als jonge journalist hoe waardevol veenlanden zijn. De wereld veranderde, ik trok verder en mijn journalistiek maakte plaats voor veranderingscommunicatie. Het doel werd mensen niet alleen informeren, maar ook bewust te maken van normen en gedrag. Voor internationale organisaties en de Verenigde Naties werd ik ingezet in conflict- en ontwikkelingsgebieden. Naast mijn werk bleef ik vooral leren over hoe mensen waar dan ook ter wereld zich gedroegen ten opzichte van hun natuurlijke omgeving.
Ik werd sociaal ondernemer. Werd tijdschiftenmaker voor vrouwen in Zuid-Soedan. Somalië, half Afrika, Irak volgden. Net zo als het mooiste land ter wereld, Kiribati, waar ik met lokale ondernemers biologische zeep maakte. Ik deed dit voor UNICEF en UNICEF wilde mooie blauwe folders verspreiden, die vertelden dat kinderen hun handen moesten wassen om de gezondheid te bevorderen. Maar ik geloofde niet dat folders de kinderen zouden aansporen dit te doen, ik geloofde dat eigen gemaakte zeep de oplossing was. En zo geschiedde. Ik leerde hoe de mensen daar hun natuurlijke omgeving omarmen en aanwenden voor hun welzijn en gezondheid: De arganolie uit Noord Afrika, Qasil uit het Grote Merengebied, olijfzeep uit Irak, de reinste kokosolie uit Kiribati. Het maakte me bewust van de normen in West Europa ten aanzien van welzijn en gezondheid.
Het veen ben ik nooit vergeten, ooit ons natuurlijk welzijn en ziel van onze aarde. Mijn missie werd om de waarde van veen als natuurlijk welzijn en gezondheidsmiddel te introduceren in Nederland. Terug in Europa, ben ik in 2020 mijn missie begonnen in het grensgebied met Duitsland, tussen het Bargerveen en Bourtanger Moor. Ik reisde naar de Baltische Staten en Tsjechië waar natuurveen al jaren in kuuroorden wordt gebuikt. Tot dan toe kende ik natuurlijke wellness vooral als gebruiker: In de vrouwen badhuizen in Khartoum, de natuurlijke spa in Zuid Afrika en hele vele massages op elke straathoek in Indonesië. In Europa volgden de moorbaden en veenpakkingen in Duitsland en het sjieke Karlsbad, net als de veensauna's in Estland. Ik besloot mijn gebruikerservaring aan te vullen met trainingen, om ook in Nederland veen-wellness te kunnen introduceren.
Ik haal natuurveen naar Nederland en ben veen-gerelateerde producten gaan ontwikkelen, die duurzaam en kwalitatief zijn. Want ik geloof nog steeds niet dat enkel folders houding en gedrag zullen veranderen. Ik geloof nog altijd dat producten, beleving en ervaring dit doen. Eigen, aardse en lokale producten die natuurlijke gezondheid en welzijn brengen. En waar de boodschap is: Zorg voor veen zoals het voor ons zorgt. Wie het veen voelt en haar waarde ervaart, investeert in de natuur. In 2022 ben ik naar het mooie Groningen verhuisd en heb me gevestigd in Midwolda, aan het strand van het Oldambtmeer. Ik ben terug in het veen en zet vanuit hier mijn passie en missie voort.
Brigitte
